پس از اینکه یک دوست قدیمی دوران دانشگاه به ایشوار شغلی در یک کارگاه ذوب آهن پیشنهاد می‌دهد، او که مردی درستکار و شریف است، حلبی‌آبادی در حومه کلکته را که در آن با گروهی از پناهندگان بنگال شرقی زندگی می‌کند، ترک می‌کند. ایشوار با این برنامه که زندگی محکمی برای خود، خواهرش سیتا و ابهیرام، پسر یتیمی که به سرپرستی گرفته بسازد، حرکت می‌کند؛ اما متهم به خودفروختگی و رها کردن مردمش می‌شود.

در دهه ۱۸۷۰ هند، چارولاتا زنی منزوی و هنردوست است که همسر روزنامه‌نگار و پرمشغله‌اش، بوپاتی، را به ندرت می‌بیند. بوپاتی با درک اینکه همسرش تنها و ناراحت است، پسرعمویش آمال را متقاعد می‌کند تا وقت خود را با چارولاتا بگذراند و انگیزه‌های خلاقانه او را پرورش دهد. آمال خود شاعری نوپا است و او و چارولاتا به دلیل عشق مشترکشان به هنر، پیوند عمیقی با یکدیگر برقرار می‌کنند.